มนุษย์เรางดงามได้ด้วยความฝัน

Rough รักต้องลุย

จากการ์ตูนสู่ภาพยนตร์

ไปดู Rough มาละ เนื่องจาก Rough เป็นการ์ตูนของ อาดาจิ มิซึรุ ที่ข้าพเจ้าชอบมากที่สุดเรื่องหนึ่ง เพราะว่าเป็นเรื่องที่มีเนื้อหาสนุก ลงตัว และที่สำคัญ จบแบบค่อนข้างเคลียร์ไม่ต้องมาถกเถียงกันมาก (เหมือนเรื่องอื่นๆ) พอรู้ข่าวว่าทำเรื่องนี้เป็นหนังก็รอดูอย่างใจจดใจจ่อ พยายามจะไม่คาดหวังมากเพราะเคยดูเรื่อง Touch the Movie ไม่สนุกอย่างแรง (เผอิญไม่ได้อ่านเวอร์ชั่นการ์ตูน แต่รู้ว่าการ์ตูนมันยาวมาก เอามาย่อเหลือ 2 ชั่วโมงไม่เวิร์กเลย และไม่ได้อารมณ์แบบอาดาจิเลยแม้แต่น้อย)

ทว่า ถึงแม้จะพยายามไม่คาดหวังแล้วก็ตาม ก็ยังพบว่าการ์ตูนสนุกกว่าหนังมากๆ ซึ่งจะระบายให้ฟังต่อไป

Rough เป็นการ์ตูนที่เกี่ยวกับความรักของวัยรุ่นและกีฬาว่ายน้ำ คำว่า rough นั้น ตามที่การ์ตูน (และหนัง)บอก ก็คือ การเปรียบเทียบว่าช่วงชีวิตวัยรุ่นเหมือนกับภาพร่าง (rough design) ซึ่งร่างไว้หลายเส้น แต่เมื่อเราโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ เราก็ต้องเลือกเส้นทางชีวิตมาสักทาง ก็เปรียบได้กับการลงเส้นทับภาพร่างนั่นเอง

เรื่องเริ่มที่ วันหนึ่งในชมรมว่ายน้ำ จู่ๆเด็กผู้หญิงชื่อ นิโนมิยะ อามิก็เดินเข้ามาหา ยามาโตะ เคย์สุเกะ และบอกกับเขาว่า "ฆาตรกร!!" เป็นใครก็ต้องอึ้งและงง เคย์สุเกะมีโอกาสรู้ทีหลังจากแม่ว่า ครอบครัวนิโนมิยะ และครอบครัวยามาโตะไม่ถูกกัน เพราะคุณปู่ของเขาไปขโมยไอเดียขนมของปู่นิโนมิยะมา (ทั้งสองบ้านทำร้านขายขนมแข่งกัน)ปู่นิโนมิยะแค้นใจและป่วยตาย ก่อนตายสาบานว่าจะแก้แค้น จากนั้นมาครอบครัวนิโนมิยะก็เป็นอริกับครอบครัวยามาโตะอย่างสมบูรณ์ แน่นอนว่าฝ่ายยามาโตะไม่ได้รู้สึกเกลียดอะไรหรอก

และแล้วทั้งสองก็เริ่มรู้จักด้วยการฉะนี้ คล้ายๆกับโรมิโอ จูเลียตนิดหน่อย เพราะว่าพ่อนางเอกเกลียดฝ่ายยามาโตะมากๆ (ทั้งๆที่ตอนเจอเคย์สุเกะครั้งแรกโดยที่ไม่รู้ว่านามสกุลยามาโตะ กลับประทับใจด้วยซ้ำ)

เรื่องราวจะดำเนินไปโดยทั้งสองคนจะทะเลาะกันช่วงแรกๆ แต่ก็เริ่มมีใจให้กัน เพราะต่างฝ่ายก็พบว่าอีกฝ่ายเป็นคนนิสัยดี มีน้ำใจและน่ารัก ทั้งคู่จะมีอาการแอบรักเหมือนๆกันคือ "พูดน้อยแต่ทำเยอะ" ทำเป็นไม่สนใจกัน แต่จริงๆก็แอบสนใจ อะไรทำนองนี้ ซึ่งหลายๆตอนตลกและน่ารักมาก

ปัญหาก็คือ อามิ มีคนรักมาก่อนหน้านี้แล้ว เป็นพี่ชายที่สนิทกันชื่อ นากานิชิ ฮิโรกิจริงๆก็ไม่เชิงคนรักหรอก แต่เหมือนรู้จักกันตั้งแต่เด็กและก็ชอบพอกันดีอยู่ เรื่องสนุกๆตามมาเมื่อ นากานิชิ นั้นดันเป็นนักว่ายน้ำที่ทำสถิติได้อันดับ 1 ของประเทศ ส่วนเคย์สุเกะได้แค่ที่ 3 เท่านั้นเอง เรื่องก็เลยคล้ายๆจะเป็นรักสามเส้าที่พระเอกจะต้องแข่งขันกับ นากานิชิ ทั้งเรื่องกีฬาและความรัก

ในเรื่องจะมีฉากสำคัญๆสองตอน คือ ฉากที่อามิจมน้ำ แล้วทั้งเคย์สุเกะกับนากานิชิรีบว่ายไปช่วย ปรากฏว่านากานิชิว่ายถึงก่อน และเป็นคนช่วยชีวิตเธอไว้ สร้างปมให้แก่เคย์สุเกะว่าเขาเป็นผู้แพ้ ฉากสำคัญที่สองคือ ฉากที่นากานิชิโดนรถชนในวันที่แข่งว่ายน้ำ ทำให้ปีนั้น เคย์สุเกะรับตำแหน่งที่ 1 ไปแทน (แต่ก็ตามมาด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าเขาได้เพราะนากานิชิไม่ได้ลงแข่ง) และอุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้อามิต้องไปดูแลนากานิชิที่รพ.จนกว่าเขาจะหายดี

ตอนจบ

ในที่สุดเคย์สุเกะก็บอกรักอามิไปแล้ว รอแค่เธอตัดสินใจว่าจะเลือกใครเท่านั้น และขณะเดียวกันเคย์สุเกะก็ต้องเตรียมแข่งว่ายน้ำกับนากานิชิด้วยในตอนใกล้ๆจบอามิได้ไปคุยกับคุณตาคนนึงที่รู้จักทั้งอามิและเคย์สุเกะตั้งแต่เด็ก คุณตาแนะว่า ให้เลือกคนที่ชนะการแข่งขันละกัน อามิบอกพูดอย่างงั้นไม่ได้หรอก (เธอต้องเลือกใครสักคนก่อนที่จะมีการแข่งขัน) คุณตาถามว่า ถ้างั้นจะเลือกคนแพ้หรอ แต่อามิตอบ(ด้วยสีหน้าว่าเธอรู้แล้วจะเลือกใคร)ว่า "เลือกคนชนะดีกว่าค่ะ"

ต่อมา เคย์สุเกะขอให้อามิอัดเทปคาสเส็ทเพลงหนึ่งให้ (สมัยนั้นยังฟังซาวเบาท์กันอยู่) อามิก็ตกลงและจะเอาไปให้ฟังในวันแข่ง

เคย์สุเกะคุยกับนากานิชิในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เคย์สุเกะบอกว่าเขาไม่สนใจเรื่องทำสถิติใหม่ รู้แค่ว่า ถ้าอามิจมน้ำอีกครั้ง เขาจะต้องว่ายไปถึงเธอก่อนนากานิชิแน่ๆ

อามิได้เจอคุณตาคนเดิมและคุยกัน คุณตาบอกว่า ถ้ารู้คำตอบว่าจะเลือกใครแล้ว ก็น่าจะบอกก่อนการแข่งขันนะ ทั้งคู่จะได้คิดเรื่องการแข่งอย่างเดียว ไม่ต้องพะวงอามิก็ตอบไปว่า เธอบอกทั้งคู่ไปแล้ว

เคย์สุเกะกำลังฟังเพลงเซาว์เบาท์เพลินๆก่อนการแข่งอยู่ จู่เครื่องก็ดับ ทำท่าเหมือนจะพัง แล้วนากานิชิก็เข้ามาคุยด้วย บอกว่าตะกี้อามิมาพูดกับเขาเรื่องนึง อยากรู้มั้ยว่าเธอพูดว่าอะไร เคย์สุเกะปฏิเสธไป

ตรงลู่สระว่ายน้ำ ก่อนเสียงนกหวีดดัง นากานิชิบอกว่า "เอ้า ว่ายไปช่วยอามิกันเถอะ" เคย์สุเกะตอบ "ครับ" แล้วทั้งคู่ก็เตรียมกระโดดลงสู่การแข่งขัน

ขณะเดียวกันนั้น ซาวเบาท์ที่พังจู่ๆก็เริ่มเดินเอง มีเสียงผู้หญิงพูดว่า "นี่ นิโนมิยะ อามิพูด ได้ยินมั้ยเอ่ย นี่คือวันศุกร์ที่ 25 สิงหาคม เวลา 3 ทุ่ม 25 นาที 31 วินาที ...32...33 อุณหภูมิ 28 องศา ท้องฟ้าแจ่มใส ลมเย็นสบาย" "ได้ยินชัดมั้ย ขอบอกว่า นิโนมิยะ อามิ รักยามาโตะ เคย์สุเกะ ได้ยินแล้วตอบด้วย"

... จบ ...

เชื่อมั้ยว่า ตอนจบของการ์ตูนเรื่องนี้ค่อนข้างลงตัวและเคลียร์ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ในงานของอาดาจิแล้ว คุณอาจจะงง อ่าว แล้วใครชนะหรือ อาจจะสงสัยว่า แล้วจะรักกันได้มั้ยเพราะพ่ออามิขัดขวางขนาดนั้น แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะประเด็นหลักของเรื่องนี้คือ ความรักระหว่างนางเอกกับพระเอก เมื่อทั้งคู่รักกัน รู้ว่านางเอกเลือกพระเอกแน่ ก็เป็นอันจบแล้วเคลียร์แล้ว

ส่วนประเด็นที่ว่า ใครชนะในตอนจบ เราสามารถตีความจากคำพูดนางเอกที่บอก "เลือกคนชนะ" ได้ว่า สุดท้ายแล้ว พระเอกก็เป็นฝ่ายชนะแน่นอน ซึ่งถ้าพิจารณาจากเรื่องราวแล้ว พระเอกจริงๆเก่งมาก ถ้าชนะก็ไม่แปลกเลยสักนิด

ตอนจบเรื่องอื่นมีไม่เคลียร์กว่านี้อีกมากๆ อย่าง H2 คนที่อ่านจบทุกคนต้องมาถามเหมือนกันว่า ใครชนะ(แข่งเบสบอล) ตกลงพระเอกรักคนนี้มั้ย ตกลงคนนี้รักพระเอกหรืออีกคนมากกว่ากัน เป็นต้น แถมยังตีความกันได้หลากหลายมากๆ ซึ่งก็แล้วแต่คนจะพอใจจะคิดกันไป

เรื่อง Roughนั้น นอกจากจะเป็นเรื่องราวรักสามเส้าแล้ว ยังมีเรื่องมิตรภาพของเพื่อนๆพระเอกอีก 4 คนด้วย ซึ่งแต่ละตัวก็น่าสนใจ(และตลก) มีเรื่องครอบครัวทั้งฝ่ายนางเอกและพระเอกด้วย ซึ่งส่วนต่างๆเหล่านี้มาประกอบกันอย่างลงตัว นี่ยังไม่รวมมุขต่างๆที่อาดาจิใส่เข้ามาทำให้เรื่องนี้ตลก และน่ารักพร้อมๆกัน

แต่พอมาเป็นภาพยนตร์แล้ว ข้าพเจ้ากลับพบว่า...

(โปรดติดตามตอนต่อไป)