มนุษย์เรางดงามได้ด้วยความฝัน

เพิ่งดูจบไปไม่นาน อารมณ์ค้าง เลยกะว่าจะรีบมาพิมพ์ถึงก่อนที่จะลืม (ก่อนหน้านี้ว่าจะพิมพ์ถึงเรื่อง Nobuta wo Produce กับ Hero แต่ทิ้งไว้นานเกินลืมไปเลยว่าประทับใจอะไรมั่ง -_-' สงสัยต้องไปเปิดดูอีกรอบ)

H2 เป็นซีรีส์ญี่ปุ่นยาว 11 ตอน สร้างจากการ์ตูนในชื่อเดียวกัน 34 เล่มเป็น 1 ในผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้แก่อาดาจิ มิซึรุ (คนวาดการ์ตูน) เนื้อเรื่องเกี่ยวกับกีฬาและความรัก (สไตล์อาดาจิ มิซึรุ) และเมื่อมาสร้างเป็นซีรีส์ก็ได้ตัดบางตอนในการ์ตูนออก แต่ก็ยังเก็บรายละเอียดค่อนข้างครบทุกตอนที่สำคัญๆ

Kunimi Hiro

H2 เล่าเรื่องราว คุนิมิ ฮิโร่ เด็กหนุ่มที่เก่งเบสบอลมาก เป็นพิชเชอร์ (มือขว้าง) ที่น่าจับตามอง และโด่งดังในสมัยม.ต้น ทว่าในการแข่งขันหนึ่ง ฮิโร่ได้รับบาดเจ็บที่ข้อศอก ทำให้เขาต้องเลิกเล่นเบสบอลไปอย่างน่าเสียดาย และเลือกเรียนต่อ ม.ปลายที่ รร. เซนคาว่ารร.ที่ไม่มีแม้แต่ชมรมเบสบอล

Tachibana Hideo

ฮิโร่มีเพื่อนชายคนหนึ่งที่สนิทกันมากเพราะตอนม.ต้นอยู่ชมรมเบสบอลเหมือนกัน เขาคนนี้ชื่อว่า ทาจิบานะ ฮิเดโอะ เป็นนักเบสบอลที่เก่งกาจเรื่องการตี(แบตเตอร์) ฮิเดโอะเข้าเรียต่อ ม.ปลาย ที่รร.เมวะ ที่มีชื่อเสียงทางด้านชมรมเบสบอล และกลายเป็นหนุ่มนักกีฬาที่โด่งดัง

Amamiya Hikari

อามามิยะ ฮิคาริ คือเพื่อนผู้หญิงที่สนิทที่สุดของฮิโร่ เพราะทั้งคู่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก เมื่อฮิโร่แนะนำให้ฮิเดโอะรู้จักกับฮิคาริตั้งแต่ตอนม.1 ทั้งคู่ก็คบกันเป็นแฟนตั้งแต่นั้น

Noda Atsushi

ฮิโร่เข้าเรียนม.ปลายพร้อมกับเพื่อนคู่หูของเขาอีกคนหนึ่งชื่อว่า โนดะ (เป็นตาแว่น) ซึ่งก็เล่นเบสบอลเหมือนกัน แต่เขาได้รับบาดเจ็บที่สะโพกเลยเล่นต่อไม่ได้ ทีแรกฮิโร่เข้าชมรมฟุตบอลเพื่อที่จะเปลี่ยนแนวเล่นกีฬา แต่แล้วเขาก็มาพบกับ...

Koga Haruka

โคกะ ฮารุกะ เด็กสาวน่ารักแต่ซุ่มซ่าม ซึ่งเป็นคนบอกฮิโร่ว่า ถึงรร.นี้จะไม่มีชมรมเบสบอล แต่ก็ยังมี"กลุ่มใจรักเบสบอล" อยู่ และเธอก็ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการดูแลชมรมนี้ เพราะเธอรักเบสบอลเป็นชีวิตจิตใจ

เกิดเหตุการณ์บางอย่างทำให้ฮิโร่กับโนดะต้องมาแข่งเบสบอลอีกครั้ง โดยตัดสินใจแข่งเป็นครั้งสุดท้าย แต่ไม่นานนักหลังจากนั้น ขณะทั้งคู่ดูข่าวกลับพบว่า คลีนิคที่พวกเขาได้ไปรักษา(ข้อศอกและสะโพก)นั้น เป็นคลีนิคปลอมๆ !!ซึ่งมีหมอปลอมๆรักษาอยู่ !! และเมื่อได้รีบแจ้นไปตรวจสภาพร่างกายที่โรงพยาบาลกันจริงๆแล้ว ทั้งคู่ก็พบว่าตัวเองสุขภาพแข็งแรงปกติดีทุกอย่าง ไม่มีตรงไหนบาดเจ็บเลยสักนิด (ฮา มุขการ์ตูนจริงๆ)

จาก"กลุ่มใจรักเบสบอล"ก็กลายมาเป็นชมรมเบสบอลของรร.เซนคาว่าตั้งแต่ตอนนั้น นำโดยคุนิมิ ฮิโร่ และบรรดาเพื่อนๆของเขา (ที่ไปรวบรวมมาในแต่ละตอน) พร้อมฮารุกะ ผู้จัดการสาวน่ารักที่ดูเหมือนจะประทับใจในตัวฮิโร่เข้าแล้ว เป้าหมายของชมรมคือ มุ่งสู่โคชิเอ็ง !! (ชื่อสนามเบสบอลในญี่ปุ่น ที่ทีมเก่งๆที่เข้ารอบจึงจะได้มาเล่นที่นี่)

เรื่องราวของความรัก

ฮิโร่ (แสดงโดย ยามาดะ ทากายูกิ)

รักแรกของเขาคือ ฮิคาริ เพื่อนสมัยเด็ก เผอิญว่าช่วงม.1 ฮิโร่เป็นเด็กที่โตช้ากว่าชาวบ้าน (เรียกง่ายๆว่าเตี้ยนั่นเอง) เวลาที่อยู่ด้วยกันกับฮิคาริจึงมักถูกมองว่าเป็นพี่สาวกับน้องชายเสมอ กว่าฮิโร่จะสูงทันคนอื่นเค้า บรรดาผู้หญิงน่ารักๆก็ไปมีแฟนหมดแล้ว และฮิคาริก็ไปเป็นแฟนกับฮิเดโอะซึ่งเป็นหนุ่มเท่ ตัวสูง นิสัยดี โดยฮิโร่เป็นคนแนะนำให้รู้จักเองด้วยซ้ำ ความรักครั้งแรกของเขาจึงเป็นไปไม่ได้เลย เพราะคู่แข่งหัวใจของเขาคือเพื่อนสนิทที่ฮิโร่ไม่มีวันที่จะหักหลังเด็ดขาด

ในขณะเดียวกัน ฮิโร่ก็ได้พบความสดใสจากฮารุกะ เขาเองก็เริ่มรู้สึกชอบเธอขึ้นมาบ้าง แต่เขาก็คอยปฏิเสธอยู่เรื่อยไป เพราะในใจฮิโร่ยังคงยึดติดกับรักแรกของเขาไม่เปลี่ยนแปลง

ฮิโร่ไม่เคยจะแสดงออกตรงๆเลยว่ารักฮิคาริ สิ่งเดียวเท่านั้นที่เขาทำได้คือ ในวันเกิดของเธอเขาจะมอบชัยชนะเป็นของขวัญให้ ซึ่งเปรียบเหมือนตัวแทนความรักของเขา เขาทำได้มาตลอดทุกปี จนกระทั่งวันหนึ่งที่เขาแพ้ในการแข่งขัน น้ำตาของฮิโร่ที่ไหลออกมาเกิดจากความเจ็บปวดที่เขารู้สึกว่าเขาไม่อาจทำอะไรเพื่อคนที่รักได้เลย แม้กระทั่งชัยชนะที่เป็นตัวแทนความรักของเขา เขาก็มอบให้เธอไม่ได้และในวันนั้นเอง วันที่ตัวเขาอ่อนแอที่สุด ก็ได้สารภาพกับฮิคาริไปตามตรงว่าเขารักเธอ

ฮิคาริ (แสดงโดย ยูอิ อิชิคาว่า)

สาวน้อยที่ทั้งสวยและฉลาด และนิสัยดีมีแฟนเป็นหนุ่มที่ทั้งเท่และเป็นสุภาพบุรุษ จึงไม่แปลกที่เธอจะรักเขา แต่แล้วหัวใจเธอก็เกิดสับสนเมื่อเพื่อนชายในวัยเด็กจู่ๆก็กลายเป็นหนุ่มเท่ขึ้นมา จากที่เคยมองตลอดว่าเป็นน้องชายคนหนึ่งในตอนนี้เหมือนจะไม่ใช่เสียแล้ว ถึงเธอจะชอบทั้งฮิเดโอะและฮิโร่ แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ต้องเลือกมาสักคน และคนๆนั้นจะเป็นใครกัน ?

ฮิเดโอะ (แสดงโดย โคทาโร่ ทานากะ)

ชายหนุ่มหน้าตาดีและนิสัยดี มีรักแรกและรักเดียวคือ ฮิคาริ เท่านั้น เขาเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจในความสัมพันธ์ของแฟนตัวเองกับเพื่อนสนิท เพราะฮิคาริและฮิโร่เหมือนจะรู้ใจกันอย่างดี (เนื่องจากทั้งคู่เติบโตมาด้วยกันนั่นเอง) ฮิเดโอะรู้ดีว่าทั้งคู่ไม่มีวันจะหักหลังเขาแน่ แต่ถ้าใจของฮิคาริเปลี่ยนไปแล้วเขาจะทำอย่างไรได้

ที่จริงแล้วฮิคาริไม่เคยพูดสักคำว่าจะคบฮิโร่ มีเพียงฮิเดโอะเท่านั้นที่กังวลใจไปเอง เพราะเขารู้สึกว่าสองคนนี้ผูกพันธ์กันมาก และตอนที่เกิดเหตุการณ์สำคัญหนึ่งกับฮิคาริ เขาอยากจะช่วยปลอบใจเธอ แต่เธอก็แสร้งทำเป็นเข้มแข็งไม่ยอมร้องไห้ออกมาต่อหน้าเขาแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าฮิโร่ ฮิคาริกลับกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ณ ตอนนี้เองที่ฮิเดโอะตระหนักถึงความผูกพันอันลึกซึ้งของทั้งสอง

ฮารุกะ (แสดงโดย ซาโตมิ อิชิฮาระ)

เด็กสาวที่สดใส ร่าเริงและเปิดเผย เธอจริงใจกับคนทุกคน และซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกตัวเอง กล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกที่มีต่อฮิโร่ เธอรู้ดีว่าฮิโร่และฮิคาริสนิทกันมาก บางครั้งเธอก็นึกกังวล แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ยังตรงไปตรงมากับความรักของเธอตลอดไม่เปลี่ยน แม้ว่าเขาอาจจะรักคนอื่นมากกว่าเธอก็ตาม

การแข่งขันทั้งกีฬาและความรัก

เนื้อเรื่องทั้งหมดส่วนใหญ่มุ่งเป้าหมายไปที่ การแข่งขันเบสบอลระหว่างฮิโร่และฮิเดโอะ ทั้งคู่สัญญากันว่าจะมาเจอกันในโคชิเอ็ง และจะยังไม่เป็นศัตรูกันจนถึงวันนั้น เมื่อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆกลับพบว่า การแข่งขันนั้นไม่ใช่เรื่องกีฬาอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องของความรักด้วย

เพราะความที่ฮิโร่ไม่เคยคิดจะต่อสู้เพื่อความรักของเขาเลยสักครั้ง เขาจึงต้องจมปลักกับอดีต ยึดติดกับรักแรกมากเสียจนมองไม่เห็นความรักที่ (อาจจะ) สดใสกว่าข้างหน้า รักแรกของเขาจึงเป็นเหมือนสิ่งที่ทำให้เขาคาใจมาเรื่อย การแข่งขันเบสบอลครั้งสุดท้ายนี้จึงเป็นการปลดปล่อยสิ่งที่เขาคั่งค้างใจมาตลอด และเป็นครั้งแรกที่เขาได้แข่งขันกับฮิเดโอะอย่างจริงจัง

***

ระหว่างที่ได้ดูละครเรื่องนี้ หลายคนที่ได้ดูอาจจะสับสนว่าตกลงใครรักใครกันแน่(ฟะ) ซึ่งเราก็เป็น ^^ เราคิดว่าพระเอกและนางเอกที่แท้จริงของเรื่อง (หรือของการ์ตูน) น่าจะเป็น ฮิโร่กับฮิคาริ แม้ว่าในละครจะจงใจนำเสนอให้ฮารุกะเด่นกว่าอย่างมากมาย แต่ตามเนื้อเรื่องแล้ว การตัดสินใจสำคัญๆเป็นของฮิโร่และฮิคาริมากกว่า ว่าทั้งคู่ตกลงจะทำยังไงกับความรักของตัวเองเพราะจุดพลิกผันของละครจะเกิดขึ้นทันที ถ้าฮิคาริเลือกฮิโร่

เนื้อหาละคร (และการ์ตูนด้วยมั้ง) สร้างมาให้คนดูค่อนข้างกดดันและสับสนเพราะเดาทางไม่ออกว่าใครจะจับคู่กับใคร เนื่องจากตัวละครแสดงออกอย่างกำกวม อย่างฮิโร่ก็ไม่ยอมรับมาตรงๆว่า"รัก"ฮิคาริ คนดูต้องดูจากการแสดงออกของเขาเองและขณะเดียวกันฮิโร่ก็ดูเหมือนจะชอบฮารุกะด้วย (หรือหมอนี่จะสองใจ555)ส่วนฮิคาริ เธอก็ดูเหมือนจะชอบทั้งคู่ แต่ก็ไม่เอ่ยปากว่าชอบฮิโร่เลยสักครั้ง

ด้วยวิธีการเล่าเรื่องแบบไม่สื่ออย่างชัดเจนนัก ทำให้ละครมีความสนุกและน่าติดตาม รวมทั้งตัวละครทุกตัว (เพื่อนๆของฮิโร่ พ่อแม่ฮิโร่ พ่อแม่ฮิคาริ ครูใหญ่ ฯลฯ) มีความน่ารัก และมีคาแรกเตอร์เป็นของตัวเองมากทำให้เราชอบทุกตัวละครในเรื่อง และถึงแม้เราจะเชียร์ฮารุกะอย่างออกหน้าออกตา แต่เราก็เกลียดฮิคาริไม่ลง เพราะเข้าใจว่าทำไมฮิโร่ถึงรักฮิคาริ (แต่ก็สงสารฮารุกะอ่ะ)

ส่วนเนื้อหาทางด้านกีฬาเบสบอลนั้น ถึงแม้ว่าคุณจะไม่รู้กติกาเบสบอลมาก่อนก็พอจะดูสนุกไปได้ เราเองก็ดูไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ในจุดนี้เหมือนกัน^^แต่พี่เราก็อธิบายๆมาให้ฟังคร่าวๆบ้าง ก็พอจะเข้าใจนิดหน่อย (มั้ง) เหอๆ

นอกจากนี้ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับเพื่อน ครอบครัว ความฝัน และการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นเรื่องที่ดูสนุก ตลกทุกตอน (รับประกัน) และซาบซึ้งในเวลาเดียวกัน รับรองว่าถ้าได้ดูต้องประทับใจแน่ๆจบดี(มาก)ด้วย เพลงประกอบก็อย่างเพราะ(เราดูรวดตั้งแต่ 2 ทุ่มถึงตี 3 ทำไปได้ -_-)

สิ่งที่ประทับใจจากเรื่องนี้

1.ฮิโร่ (พระเอก)

ตอนแรกๆที่เห็นฮิโร่ออกมา สารภาพตามตรงเลยว่ารู้สึกเฉยๆมาก แบบ...คนนี้พระเอกหรอเนี่ย แต่ทันทีฮิโร่ขว้างลูกเบสบอลออกไป พระเจ้า! โคดเท่ห์เลย!! แล้วพอยิ่งดูไปนานๆก็ยิ่งชอบคนๆนี้ ยามาดะแสดงเก่งมากอ่ะ แล้วบทคุนิมิ ฮิโร่ก็ช่วยส่งด้วย พระเอกเป็นคนเก่ง นิสัยดีแต่ไม่ค่อยพูด ขี้อายนิดหน่อย (กับผู้หญิง) แต่ก็มีตอนกวนๆขำๆเหมือนกัน

2. ฮารุกะ (นางเอก)

เธอคนนี้แค่วิ่งๆแล้วก็หกล้ม แล้วก็หัวเราะแหะๆ แค่นี้ก็ได้ใจคนดูไปแล้วอ่ะ คนอะไรน่ารักมากมาย ชอบในความซุ่มซ่ามแต่น่ารักของเธอ พอหกล้มแต่ละทีอดขำไม่ได้ ชอบการมองโลกในแง่ดีและการไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆของเธอด้วย

3. บทพูด

แจ่มมาก !! ตลกมาก !! อยากจะยกตัวอย่างแต่เลือกไม่ถูก ชอบหลายตอนมาก

4. มุมกล้องและวิวทิวทัศน์

มุมกล้องสวยและภาพเนี๊ยบมาก ไม่ว่าจะภาพซูม ภาพมุมกว้าง มุมแคบ (จริงๆไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้หรอก แต่เห็นได้ชัดว่าออกมาสวยอ่ะ)พวกฉากหลังก็สวยและเก็บละเอียดทุกอย่างหมด เช่นในห้องนอนของฮารุกะ เฟอร์นิเจอร์สวยมาก โต๊ะอาหารตอนเช้าก็หรูสมกับเป็นคุณหนู(ในเรื่องฮารุกะเป็นลูกคนรวย) ของประกอบฉากเล็กๆน้อยๆก็สื่อให้เห็นนิสัยของคนๆนั้น ห้องฮิโร่มีหนังสือโป๊เยอะมาก (ฮา) ภาพสนามเบสบอลกว้างๆโล่งๆ วิวงดงามน่าไปเดินเล่นในเรื่อง

5. เพลงประกอบ

เพลง Over... ของ นักร้องชาวเกาหลีนามว่า K (แต่เพลงนี้เป็นเพลงญี่ปุ่นนะ) เพลงเพราะมากๆ หลอนเราไปตลอดหลังจากดูจบ ถึงจะไม่รู้เนื้อร้องแต่ก็รู้ได้เลยว่าเพลงนี้เป็นเพลงเศร้า (แปะเพลงพร้อมเนื้อร้องและคำแปลแล้วจ้า)

สิ่งที่ไม่ค่อยชอบ

นักแสดงที่เล่นเป็นฮิคาริ

คือเราว่าบทเธอค่อนข้างดีนะ ดูเป็นผู้หญิงที่นิ่งๆ นิสัยดีและเป็นผู้ใหญ่แต่หน้าตาและการแสดงของเธอ (ยูอิ อิชิคาว่า) ไม่อาจเทียบหนูซาโตมิที่เล่นเป็นฮารุกะได้เลย ดูแล้วขัดๆไงไม่รู้ หรือว่าเราจะอคติตั้งแต่เห็นเธอเล่นใน Rough และ Nana 2 ก็ไม่รู้(แถมเล่นเป็นฮาจิอีก ไม่ไหวๆดูแอ๊บแบ๊วไป เห...ว่าจะไม่พูดถึงนานะ 2 แล้วนา)ยังไงดีล่ะ เราว่าเขาเหมาะกับบทที่เป็นตัวร้ายมากกว่า เพราะหน้าออกร้ายๆ (น่านไปว่าเค้าอีก 555) แต่เรื่องนี้ก็นับว่าดีกว่าที่เล่นนานะ 2 นะ

Over - K

Ano hi mita yume no kage ga
Yuuyake ni nobiteru
Futo kimi ga iru you na ki ga shite
Boku wa furikaeru yo

เงาที่เห็นในความฝันวันนั้น
ทอดยาวออกไปท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง
ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกเหมือนกับว่าเธออยู่ใกล้ๆ
ฉันจึงหันมองกลับไป

Ikutsumo no toki ga
Subete wo utsuro ni shiteku kedo
Kioku no naka no kimi wa ima mo
Sasashiku waratteru

ฤดูกาลได้ผันผ่านไม่รู้ต่อกี่ครั้ง
และแม้ว่าแต่ละวันที่ผ่านไปมันช่างว่างเปล่าเหลือเกิน
แต่เธอที่อยู่ในความทรงจําของฉันจนถึงตอนนี้
ก็ยังคงยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยนเสมอมา

Akirameru yori mo tsurai yo
Nakusu koto ni narecha
Nani mo shinai koukai yori
...Isso utarete itai
Ashita wa tsuyoku nareru kana
Kyou no boku yori mo
Kimi mo dokoka de waratteru
Nakitai toki demo... kitto

มันเจ็บปวดเหลือเกินกว่าที่จะยอมแพ้
กับการทําตัวให้ชินกับ"การสูญเสีย"
แทนที่จะต้องเสียใจภายหลังกับการที่ไม่ได้ทําอะไรเลย
ฉันยินยอมที่จะเจ็บปวดเสียดีกว่า
วันพรุ่งนี้ฉันจะต้องเข้มแข็งขึ้นอีก
แข็งแกร่งยิ่งกว่าตัวฉันในวันนี้
เพราะว่าเธอยังคงยิ้มแย้มอยู่ที่ไหนสักแห่ง
และแม้ว่าเธอจะร้องไห้ ฉันก็จะรู้อย่างแน่นอน...

Kasa wo wasureta FURI shita
Ame no kaerimichi wa
Yake ni futari mukuchi datta ne
Kata ga nurete ita ne

เมื่อเราเดินกลับบ้านด้วยกัน ฝนก็ตกลง
และฉันไม่ได้พกร่มมาด้วย
ความเงียบที่ก่อตัวระหว่างสองเรานั้นช่างน่าหวาดหวั่น
ไหล่ของเราทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน

Nando mo fureta kimi no te wo
Nigere nakatta you ni
Mirai ni kimi wo sawareteta
Sayonara sae iezu

ไม่ว่ามือของฉันจะสัมผัสมือของเธอสักกี่หน
เธอก็ไม่ยอมกุมมือฉันเลย
และในวันข้างหน้า เธอก็คงจากไป
โดยไม่แม้แต่กล่าวคำอำลา

Kawaru koto wo osore nagara
Kawatte yuku bokura
Wasure satte shimau no nara
...Itami dakishimetai
Eien yori motto nagaku
Matataite ita hibi
Kimi ni itsuka mata au tame
Ano yume ou kara... motto

"การเปลี่ยนแปลง"คือสิ่งที่เราทั้งสองต่างก็กลัว
แต่พวกเราก็ต้องเปลี่ยนไป
ถ้าจะให้ลืมการจากลาของเธอล่ะก็
ฉันขอโอบกอดความเจ็บปวดนี้ไว้ดีกว่า
วันเวลาที่เราสองคนอยู่ด้วยกัน
ยังคงแจ่มชัดนานจวบจนนิรันดร์
เพื่อที่สักวันจะได้พบเธออีกครั้ง
ฉันจะไล่ตามความฝันนั้น... ต่อไป

Akirameru yori mo tsurai yo
Nakusu koto ni narecha
Nani mo shinai koukai yori
...Isso utarete itai
Ashita wa tsuyoku nareru kana
Kyou no boku yori mo
Kimi wo itsu demo omotteru
Dare ka no mono demo... zutto

มันเจ็บปวดเหลือเกินกว่าที่จะยอมแพ้
กับการทําตัวให้ชินกับ"การสูญเสีย"
แทนที่จะต้องเสียใจภายหลังกับการที่ไม่ได้ทําอะไรเลย
ฉันยินยอมที่จะเจ็บปวดเสียดีกว่า
วันพรุ่งนี้ฉันจะต้องเข้มแข็งขึ้นอีก
แข็งแกร่งยิ่งกว่าตัวฉันในวันนี้
ฉันยังคงคิดถึงเธออยู่เสมอ
และจะเป็นแบบนี้ตลอดไป แม้ว่าเธอจะเป็นของคนอื่นไปแล้วก็ตาม...

***

สำหรับผู้ที่เคยดูแล้ว มาแชร์ความเห็นกันดีกว่า

คำ เ ตื อ น : เ ปิ ด เ ผ ย เ นื้ อ ห า สำ คั ญ ข อ ง ล ะ ค ร

( รู้ ก่ อ น อ า จ ไ ม่ ห นุ ก )

คุณคิดว่า บทสรุปของความรักแต่ละคน ลงตัวดีมั้ย ?

ความรักที่สายเกินไป

คิดว่าหลายคนน่าจะเคยสัมผัสประสบการณ์ที่ว่า"สายเกินไป"และรู้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่น่าเศร้าเพียงใดความรักฮิโร่และฮิคาริก็เช่นเดียวกัน ฮิโร่แนะนำรักแรกของเขาให้กับเพื่อนสนิทไปแล้ว เขารู้ดีว่าเขาไม่มีวันจะแย่งแฟนเพื่อนแน่ เพราะความสูญเสียที่จะตามมานั้นมากมายเกินไป (ความสัมพันธ์ของเพื่อนต้องขาดสะบั้นลง)และเขาก็ได้บอกฮิเดโอะตั้งแต่แรกแล้วว่า "มันเป็นไปไม่ได้ แม้ว่าพวกนายจะต้องเลิกกัน ฮิคาริกับฉันก็จะไม่คบกันเป็นแฟนแน่นอน" ฮิโร่แค่อยากจะเอาชนะฮิเดะในการแข่งขันเท่านั้นเอง ไม่ได้ต้องการจะแย่งฮิคาริมา

ส่วนฮิคาริเองก็ไม่เคยคิดจะเลิกกับฮิเดโอะ เพราะเธอไม่อาจทำให้เขาเสียใจได้ ฮิโร่เองก็รู้ดีตั้งแต่ต้น อย่างที่เขาบอกกับฮิคาริว่า "ถ้าฉันสามารถย้อนเวลากลับไปตอนนั้นได้อีก ฉันก็จะแนะนำเธอให้กับฮิเดโอะอยู่ดี" เพราะในสายตาของเขา ฮิเดโอะคือผู้ชายที่ดีที่สุดที่เหมาะกับฮิคาริ

ความรักของทั้งคู่จึงเป็นไปไม่ได้ เพราะว่ามันสายเกินกว่าจะแก้ไขอะไรได้แล้ว และเรื่องราวก็ต้องเป็นไปตามนั้น...

ความรักในวันข้างหน้า

โชคดีที่ฮิโร่ได้พบกับฮารุกะ เธอคือความสดใสที่จะมาเติมเต็มชีวิตของฮิโร่และพาเขาออกจากอดีต เพื่อก้าวไปข้างหน้าสู่อนาคตหากฮิโร่ยังเจ็บปวดกับความรักที่มีต่อฮิคาริ แน่นอนว่าผู้หญิงที่จะรักษาเขาได้มีเพียงคนเดียวคือฮารุกะนั่นเอง ที่จริงแล้วนับตั้งแต่ฮิโร่ได้พบกับฮารุกะ เขาเองก็เริ่มชอบเธอเรื่อยๆเหมือนกัน เพียงแต่ฮิโร่ฝังใจกับรักแรกจนเกินไป เขาเริ่มรู้ตัวว่าเธอมีความสำคัญต่อเขา เมื่อตอนที่เขาสารภาพกับฮารุกะว่า "เพราะเธอถึงทำให้ชมรมเบสบอลของเซนคาว่ามาถึงจุดนี้ได้ (ชนะโคชิเอ็ง) และถ้าไม่มีเธอ ฉันก็คงมาถึงตรงนี้ไม่ได้แน่นอน"

ฮารุกะได้สอนฮิโร่ในมุมต่างๆมากมาย อย่างเช่นตอนนึงที่ทั้งคู่ไปเดทกัน แล้วเกิดนัดสถานที่ผิดพลาดทำให้ทั้งคู่ต้องรอถึงสองชั่วโมง(รอคนละที่) ฮิโร่กำลังบ่นๆที่ต้องเสียเวลาเดทไป แต่ฮารุกะกลับยิ้มและบอกกับเขาว่า "การรอก็เป็นส่วนหนึ่งของการเดทไม่ใช่หรือ"และเธอนี่เองที่เป็นคนกระตุ้นเขาให้ตอนหลังๆ ว่าให้ไปเคลียร์สิ่งที่คาใจก่อนจะจบจาก รร. เพราะไม่งั้นเราก็จะก้าวต่อไปข้างหน้าไม่ได้ และจะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีไม่ได้เพราะฮารุกะ ฮิโร่จึงตัดสินใจไปเคลียร์กับฮิเดโอะ และ "จบ" รักแรกของเขาที่มีต่อฮิคาริในที่สุด

ฮารุกะเป็นคนเข้มแข็งและมองโลกในแง่ดี ถึงแม้เธอจะรู้ว่าฮิโร่ชอบฮิคาริมาก่อน เธอก็ยังยอมรับในตัวเขาอย่างเต็มใจ เพราะเธอรู้และเข้าใจดีว่าฮิโร่และฮิคาริผูกพันกันมากนอกจากนี้เธอยังเข้าใจความรู้สึกของตัวเองดีอย่างที่เธอบอกกับเขาในตอนท้ายว่า "ไม่ว่าคุนิมิคุงจะไปชอบใครก็ตาม ฉันก็ยังชอบคุนิมิคุงอยู่ดี" เธอชัดเจนต่อความรู้สึกตัวเองและกล้าที่จะพูดมันออกมา ตัวละครนี้จึงเป็นตัวละครที่เราชอบมาก และเราว่าเหมาะแล้วล่ะที่จะได้คู่กับพระเอก

ฉากที่ชอบ

ฉากที่ฮิโร่ร้องไห้ที่บ้านของฮิคาริ และดูภาพวาดที่บันได

ฮิโร่สูญเสียคนใกล้ชิดไปอย่างกระทันหัน เขารู้ข่าวเรื่องนี้ทันทีที่เขาชนะการแข่งขันโคชิเอ็ง !! เราชอบอารมณ์กระทันหันแบบนี้อ่ะ กำลังดีใจอยู่ จู่ๆก็ช๊อก ดูเป็นชีวิตจริงดี

ฮิโร่ไม่ได้ร้องไห้ในวันงานศพคุณแม่ฮิคาริ แต่กลับมาร้องไห้ที่บ้านของฮิคาริอีกครั้ง เมื่อพบว่าเขาสูญเสียคนสำคัญไปแล้วจริงๆ ชอบฉากนี้ที่ฮิโร่ได้คุยกับพ่อของฮิคาริ แล้วพบว่าคุณแม่ของฮิคาริรักเขาเหมือนเป็นลูกชาย รวมทั้งได้รู้ว่าแม่ฮิคาริไม่ยอมลบภาพที่ฮิโร่ตอนเด็กๆเคยวาดเล่นไว้ที่บันได เพราะจะเก็บเป็นที่ระลึกโดยคิดว่าสักวันหนึ่งฮิโร่จะต้องมีชื่อเสียงแน่นอน ตอนนี้เองที่เป็นเหมือนแรงผลักดันให้ฮิโร่ตั้งใจจะเป็นนักเบสบอลให้ได้จริงๆ และเขาก็บอกคุณพ่อฮิคาริว่า "สักวันหนึ่งเขาจะทำให้ภาพนั้นมีค่าขึ้นมาให้ได้"

ฉากที่ฮารุกะให้กำลังใจฮิโร่ขณะผูกเชือกรองเท้าให้

ฮารุกะบอกฮิโร่ว่า "เธอจะต้องเอาชนะให้ได้นะ เพื่อทุกๆคน เพื่อชมรมเบสบอล เพื่อเพื่อนๆในทีม เพื่อโรงเรียน เพื่อครอบครัวที่คอยให้กำลังใจ เพื่อฮิเดโอะที่กำลังรอเธออยู่ และเพื่อคุณฮิคาริที่คอยเชียร์เธออยู่เช่นกัน"

ฮิโร่ยืนขึ้นก้าวไปที่ประตู ก่อนจะเดินออกไปเขาก็พูดขึ้นว่า "เพื่อเธอด้วยเหมือนกัน"

ซึ้งค่ะซึ้ง ดีใจแทนฮารุกะไปเลย (แอบอิน)

ฉากที่ฮิโร่ถามฮารุกะว่า อนาคตอยากเป็นอะไร

แล้วฮารุกะบอกว่าอยากเป็น FA (Flight Attendant) หรือ Stewardess หรือ แอร์โฮสเตสนั่นเอง เพราะว่าเธออยากจะมีแฟนที่เป็นนักเบสบอลอาชีพ แล้วเธอจะได้ดูแลเขาเวลาที่เขาขึ้นเครื่องบินไปแข่งที่เมเจอร์ลีกส์ (คิดการณ์ไกลมากเลยนะเนี่ย) แล้วมันจะมาต่อเนื่องกับฉากตอนหลังๆคือ ตอนสุดท้ายก่อนการแข่งขันกับฮิเดโอะ ฮิโร่พูดถึงความฝันของฮารุกะอีกครั้ง แล้วบอกว่า"ไปเป็นFAให้ได้นะ แล้วฉันจะไปเมเจอร์ลีกส์" กรี๊ด...สั้นๆแต่โดน ^^

ฉากสุดท้าย ที่ฮิโร่บอกฮารุกะว่า "ฉันก็เหมือนกัน"

ไม่อยากอธิบายมากฉากนี้ ^^เผอิญพระเอกเป็นพวกปากหนัก พูดน้อยขี้อายทั้งยังเย็นชากับฮารุกะเหลือเกิน แต่แค่คำพูดนี้คำพูดเดียวเท่านั้น ดวงตาของฮารุกะก็เป็นประกาย สื่อว่าเธอมีความสุขมากมายเหลือเกินในตอนนั้น กรี๊ด... (อินมาก) จริงๆเราชอบทุกฉากที่ฮิโร่ได้คุยกับฮารุกะน่ะแหละ ^^ น่ารักทั้งคู่เลย และชอบต่อเนื่องมาจนถึงฉากนี้ ที่ฮารุกะถ่ายรูปคู่กับฮิโร่ในวันจบการศึกษา

จบแล้ว พิมพ์ยาวมาก (จริงๆยังอยากเขียนต่ออีกเยอะๆนะเนี่ย)